تبليغاتX
رهام بیست برای شما

رهام بیست برای شما

It's for you

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم اردیبهشت 1390 ساعت 8:46 توسط رهام |

مرا یاد کن

نمیدانم پس از مرگرم که آید بر مزارم،  که بنشیند بر سوگ و عذایم.

سیه چشمی ، سیه بر تن.

ولی سوگند ای سیه چشم. تورا سوگند ای سیه چشم. تورا به جانه دلبرت احسان  سوگند.

ای که من در زندگی بودم به یادت ای سیه چشم. تو هم مرا یاد کن در آن شب که من در زیر خاکم.

در زیر خاکستر، من تنهایه تنهایم

مــــــــــرا یــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد کـــــــــــــــــــــــــــــــــــن

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم بهمن 1389 ساعت 13:37 توسط رهام |

آدمک بخند

آدمک آخر دنیاست بخند/آدمک مرگ همین جاست بخند/

 

دست خطی که تورا عاشق کرد/شوخی کاغذی ماست بخند/

 

آدمک خر نشوی گریه کنی/کله دنیا سراب است بخند/

 

آن خدائی که بزرگش خواندی/به خدا مثله تو تنهاست    بخند

+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم آذر 1389 ساعت 14:27 توسط رهام |

فردا..........

فردا 5شنبس.

تا دیروز عاشقه 5شنبه ها بودم.

چه روزایه قشنگی داشت 5شنبه ها/.

ولی فردا میخواد بدترین روزه زندگیم باشه.

من طاقت روزایه بده زندگی رو ندارم.............

باید فردا رو از دنیا بگیرم.  اگه نتونم جلوی فردا رو بگیرم

خودمو از فردا میگیرم........

همه بد شدن حتی ......... تو

دیگه کسی چیزی به اسمه معرفت تو وجودش نیست.

همه بد ظات و بد قول و بد قیافه شدن حتی ....... تو

خداکنه 5 شنبه نیاد.

خدا خودت کمکم کن./.......

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم آبان 1389 ساعت 19:22 توسط رهام |

آدمی میمیرد....

باغبانی پیرم، که به غیر از گلها از همه دلگیرم
کوله ام غرق غم است، آدمه خوب کم است
عده ای بی خبرند،عده ای کور و کرند و گروهی پکرند
دلم از این همه بد می گیرد و چه خوب است......
                                  

                                    آدمی میمیرد!!!

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم آبان 1389 ساعت 17:19 توسط رهام |

مردانگی

دلم خوش بود که مَردم.نمیدونستم که نامردم.
لحظه ی مرگم فهمیدم که نامردم.
چقدر دیر فهمیدم .......
چرا حالا فهمیدم نامردم که موردم؟؟؟؟
چقدر برای دوستام جون رها کردم. ولی افسوس نمیدانستم که نامردم.

چقدر دنیارو خندوندم

                           اصلا خدا خودت بگو من نامردم؟؟/

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم آبان 1389 ساعت 14:33 توسط رهام |

برگ پاییز

روزی در خیابان قدم میزدم. برگ های پاییزی را صدا میزدم.با چه صدایه نازی ناله میزدن.
صدایه برگ هارا همه شنیدند.
ناله های این همه عمره مرا جز خدا که شنید؟
چقدر بلند نالیدم. آی آدما: ناله هامو شنیدین؟؟؟؟
صدایه من از برگا کمتر نبود. آهه من ،از من نبود.
صدایه من زشتر از برگایه پاییز نبود.

                                      خدا خودت بگو این رسمش بود؟

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم آبان 1389 ساعت 14:32 توسط رهام |

فکر کردی هنر کردی..........

فکر کردی هنر کردی !!اگه آدمارو اذیت کردی؟
فکر کردی هنر کردی !!اگه پیره زنی رو رنجوندی؟
فکر کردی هنر کردی!! مادرتو پیشه خدا ول کردی؟
فکر کردی هنر کردی!! اگه کسی رو رها کردی؟؟؟
                                     

                                   فکر کردی هنر کردی .. .... . ... رهام خان

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم آبان 1389 ساعت 14:31 توسط رهام |

گریستن

گریه شده واسم مثله نفش/شده مثله نفسایه بی هدف
خندیدن تو گریه سخته/سختر از او عشقته که حرفاتو با ور نداره
خیلی سخته واسه تنها کست گریه کنی و اون تو رو حتی به حسابت نیاره
گریه کن دله من دنیا وفا نداره/چشمش حیا نداره
با همه نوع رفیقه/منو تنها میذاره
+ نوشته شده در جمعه هفتم آبان 1389 ساعت 19:50 توسط رهام |

من و خدا

منم مثله مسلمونایه خدا وصیت کردم.راستی من مسلمون نبودم
چرا به این فکر افتادم؟؟؟
شاید چون میخواستم بگم: من از دنیا هیچی ندارم.یه راز و نیازه قشنگ حتی با خدا نداشتم
پس خدا چرا زنده بودم؟؟؟؟
من که سر تا پا گناه بودم
چرا زوود نمردم؟؟
راستی خدا از عزیزترینم شنیدم خیلی زشتم
پس چرا به این فکر افتادم؟؟؟
هه.چه حرفه بچه گانه ای. خب معلومه که زشتم
خدا؛ از همه بگذریم. میگن خیلی مهربونی.
میگن دله آدمارو نمیشکونی
راسته همه ی زشتارو دوست داری؟؟حتی من؟؟
خدا.این چشمارو اشتباهی دادی به من.. به قوله مادرم:کور بشن چشام( نفرینه مادرم به منه ) .هه
خدا امیدم نا امید شد.دلم به یکباره پیر شد
+ نوشته شده در جمعه هفتم آبان 1389 ساعت 19:50 توسط رهام |